Факторинг пен кейінге қалдыру: шын айырмашылығы неде

Екі өнім де бір себеппен қажет: экспорттаушыға ақша сатып алушы төлеуге дайын болғаннан ертерек керек. Айырмашылық — қаржыгер кіммен мәміле жасайтынында. Факторингте қаржыгер талап ету құқығын сатып алады. Кейінге қалдыруда қаржыгер жүктеу кезінде экспорттаушыға төлеп, келісілген мерзімде сатып алушыдан төлем жинайды.

Регресстік факторингте тәуекел экспорттаушыда қалады: сатып алушы төлемесе — экспорттаушы ақшаны факторға қайтарады. Дамушы нарықтарда бұл әдепкі стандарт және сатушы үшін қорғаныстың ең азын білдіреді. Регресссіз факторингте — Dash-тағы сияқты — сатып алушы тәуекелін фактор өзіне алады: сатып алушы төлемесе, шығынды Dash көтереді, экспорттаушы емес.

Факторинг әдетте құқықтарды ресми беруді, сатып алушыға хабарлауды және фактормен жеке заңды қатынастарды талап етеді. Кейінге қалдыру қарапайым орнатылған: экспорттаушы жөнелтеді, жөнелту құжатын жүктейді, ақша алады. Сатып алушы банкті ауыстырмайды, жаңа қағаздарға қол қоймайды, мерзімінде төлейді.

Факторинг қаржыгер нақты несие тәуекелін өз мойнына алғанда және экспорттаушыға дебиторлық берешекті баланстан алып тастау маңызды болғанда жеңеді. Кейінге қалдыру сатып алушы сенімді болғанда, экспорттаушыға жылдам әрі жеңіл өнім қажет болғанда және ешкім дебиторлық берешекті қайта құрғысы келмегенде жеңеді.

Логистикалық компания қырғыз өндірушілерінен жидек пен кондитерлік өнім сатып алып, жүктеу кезінде 30 күн ішінде төлеммен Қазақстандағы он бөлшек сауда желісіне сататын. Өндірушілерге бүгін төлеу керек, ақша айдан кейін келетін — әр жөнелтуден кейін бизнес тоқтайтын.

Dash-тың кейінге қалдыруымен ақша жеткізушілерге кеден рәсімдеуден кейін бірден кетті. Бөлшек сауда желілері бізге бастапқы мерзімдер бойынша төледі. Экспорттаушы банкпен ештеңеге қол қойған жоқ және кепіл қалдырған жоқ. Айналым циклі айдан тәулікке дейін қысқарды.